Dla dróg czasowych na trasach dojazdowych do placu budowy lub na jego terenie stosuje sie sposób powierzchniowy z nawierzchnia zwirowa na podlozu gruntowym ) lub podlozu piaskowym

Dla dróg czasowych na trasach dojazdowych do placu budowy lub na jego terenie stosuje się sposób powierzchniowy z nawierzchnią żwirową na podłożu gruntowym ) lub podłożu piaskowym. Sposoby korytowy i półkorytowy stosowane są w przypadkach dróg stałych. Drogi żwirowe buduje się z reguły tylko wtedy, gdy złoża żwiru (pospółki) znajdują się w pobliżu. Uziarnienie mieszanki dróg żwirowych powinno odpowiadać granicznym krzywym uziarnienia dla gruntów optymalnych, przy czym dla przeciętnych warunków skład mieszanki waha się wagowo od 67% piasku i 33% gliny do 75% piasku i 25% gliny; średnio 71 % piasku i 29% gliny. Żwirowanie powierzchniowe drogi gruntowej czasowej wykonywane jest tylko w pasie jezdnym, przy czym żwir (pospółkę) rozsypuje się na uprzednio wyrównanym i uwałowanym torowisku. Lepiszcze żwiru pospółki stanowi glina. Grubość rozsypanej warstwy żwiru w osi drogi wynosi 25-:-30 cm. Wałowanie odbywa się na wilgotno od krawędzi ku środkowi przy jednoczesnym polewaniu wodą (11 na l m2 i każdy centymetr grubości zagęszczonej warstwy). [więcej w: domki kościelisko, domki ogrodowe, domki krynica morska ]

Powiązane tematy z artykułem: domki kościelisko domki krynica morska domki ogrodowe