Kleje neoprenowe.

Można sporządzać również mieszanki, które dają się wylewać w temperaturze 80 do 90°C, trzeba jednak do nich stosować specjalne metody usuwania baniek powietrza, które powstały w mieszance podczas mieszania i wylewania. Wulkanizację prowadzi się w niskiej temperaturze w ciągu dłuższego czasu. Przy odpowiednim zmodyfikowaniu procesu kształtowania można stosować formy wykonane z kauczuku. Kleje neoprenowe. Neopreny typu GN (czyli GR-M), CG oraz KNR nadają się do sporządzania. Continue reading „Kleje neoprenowe.”

Kleje neoprenowe o pewnej zawartosci substancji stalej

Kleje neoprenowe o pewnej zawartości substancji stałej posiadają mniejszą lepkość niż kleje kauczukowe o tej samej zawartości substancji stałej. Umożliwia to używanie klejów, które zawierają stosunkowo dużo substancji stałej na jednostkę lepkości; zastosowanie tych klejów daje oszczędność rozpuszczalnika, gdyż do uzyskania określonej lepkości zużywa się mniej rozpuszczalnika niż w wypadku kleju otrzymanego z kauczuku naturalnego. Neopren CG szczególnie nadaje Się do sporządzania klejów o znacznej przyczepności. Charakterystyczną cechą Neoprenu jest jego przyczepność, która umożliwia sklejanie części wykonanych z Neoprenu, jak również łączenie Neoprenu z wielu różnymi materiałami, jak na przykład z kauczukiem surowym i wulkanizowanym, z GR–S, Tiokolem, skórą, tkaninami, drewnem oraz z metalami. Inne elastomery chloroprenowe. Continue reading „Kleje neoprenowe o pewnej zawartosci substancji stalej”

Montaz przeprowadzamy w sposób nastepujacy

Montaż przeprowadzamy w sposób następujący. Do wylotu pompy przykręcamy odcinek rury tłocznej i przymocowujemy do niej za pomocą specjalnych opasek kabel elektryczny. Na górny koniec rury zakładamy uchwyt i przywiązujemy do niego linę, a następnie podnosimy zespół za pomocą dźwigu i opuszczamy go do studni, aż uchwyt oprze się o krawędź rury studziennej (płaszczowej) lub o ceowniki. Teraz przykręcamy następny odcinek rury tłocznej, przymocowujemy do niej kabel, zakładamy na jej górny koniec drugi uchwyt, podnosimy nieco dźwigiem zespół, a następnie zdejmujemy dolny uchwyt i opuszczamy zespół do rury studziennej, aż drugi uchwyt oprze się o jej krawędź. Czynność tę powtarzamy dopóty, dopóki pompa nie zostanie opuszczona na właściwą głębokość. Continue reading „Montaz przeprowadzamy w sposób nastepujacy”

Porfiry wystepuja w licznych odmianach

Porfiry występują w licznych odmianach. W technice mają takie same zastosowanie, jak i porfiry kwarcowe. Trachity są to skały wylewne młodsze, powstałe również z magmy sjenitowej. W szorstkim nierównym cieście skalnym, barwy jasnej lub ciemnoszarej, żółtawej lub czerwonawej, znajdują się większe kryształy ortoklazu (sanidyny) oraz niewielkie ilości biotytu, hornblendy lub augitu. Trachity wskutek dużej ilości spękanych kryształów ortoklazu (sanidynu) są mało wytrzymałe na działanie czynników atmosferycznych. Continue reading „Porfiry wystepuja w licznych odmianach”

Diabazy, melafity, bazalty sa to skaly wylewne utworzone z magmy gabrowej

Pod względem składu mineralogicznego różnią się od porfirytów i andezytów zawartością kwarcu. Struktura i cechy wytrzymałościowe są analogiczne. Diabazy, melafity, bazalty są to skały wylewne utworzone z magmy gabrowej. Wiążą się one bezpośrednio z niektórymi andezytami i porfirytami, zwłaszcza augitowymi. Składają się z plagioklazu i augitu z dużą domieszką związków żelaza, najczęściej oliwinu. Continue reading „Diabazy, melafity, bazalty sa to skaly wylewne utworzone z magmy gabrowej”

Skaly Wylewne mlodsze

W skale wylewnej należy ustalić jej przynależność bądź do grupy skał starszych, bądź też do grupy skał młodszych. Skały Wylewne młodsze (powstałe po okresie trzeciorzędowym) odznaczają się większą świeżością składników. Skały wylewne starsze wykazują często wtórne przeobrażenia wywołujące charakterystyczne zabarwienia (zielonawe, czerwonawe, różowe) lub obecność wtórnych wypełnień (migdałowce) . Po ustaleniu budowy badanego okazu i przynależności do jednej z trzech grup skał wybuchowych należy stwierdzić skład mineralogiczny. Okazy jaśniejsze będą reprezentowały skały o wyższej zawartości składników kwaśnych (Si02), czyli skały kwaśne, okazy ciemniejsze – skały zasadowe. Continue reading „Skaly Wylewne mlodsze”

Uszkodzenia w polaczeniach rur

Uszkodzenia w połączeniach rur powstałe w czasie opuszczania można natychmiast zauważyć dzięki ulatnianiu się sprężonego powietrza i wówczas należy spoiny naprawić. Po ułożeniu rurociągu w wykopie i wypuszczeniu sprężonego powietrza usuwa się prowizoryczne pokrywy i spawany odcinek rurociągu łączy się z ułożonym poprzednio odcinkiem. Łączenie przez spawanie wykonuje się w wykopie, który w miejscu łączenia powinien być odpowiednio poszerzony i pogłębiony, aby spawanie mogło być należycie wykonane, a następnie spoiny pokryte izolacją. Z wyjątkiem miejsca, gdzie ma być dokonane połączenie w wykopie, można zasypać cały rurociąg ziemią, przez co unika się związanych z otwartym wykopem niedogodności, jak hamowanie ruchu, zalewanie wykopów wodą powierzchniową lub gruntową i późniejsze jej odpompowywanie. Po dokonaniu próby całego odcinka przewodu uzupełnia się izolację na spawanym połączeniu i zasypuje wykop. Continue reading „Uszkodzenia w polaczeniach rur”

Spawanie rurociagu

Spawanie rurociągu można wykonać długimi do 100 m odcinkami nad rowem, układając rury na poprzecznych drągach lub obok rowu. Po ukończeniu spawania spawany odcinek rur zamyka się na końcach za pomocą przyspawanych lub nagwintowanych pokryw i przeprowadza się próbę rurociągu sprężonym powietrzem. Spojone połączenia smaruje się przy tym mydlinami, co ułatwia wykrycie miejsc nieszczelnych po tworzącej się pianie lub pęcherzykach. Nieszczelne miejsca należy wydłutować aż do zdrowego materiału, spoić ponownie i dokonać nowej próby szczelności spawanych połączeń rur na wymagane ciśnienie. Po wykonaniu ostatecznej próby odcinek rurociągu opuszcza się do wykopu – nie zmniejszając ciśnienia – za pomocą wielokrążków. Continue reading „Spawanie rurociagu”